…Święta Matka Teresa znalazła kiedyś na ulicy w Kalkucie małą dziewczynkę. Dziecko wędrowało od dłuższego czasu zgłodniałe i wylęknione. Nie wiadomo było, ile czasu minęło od momentu, gdy ostatni raz coś jadło. Zakonnica podała dziewczynce kromkę chleba. Ta ugryzła kęs i trzymała chleb w dłoni. „Jedz dalej”- zachęcała ją Matka Teresa. Wówczas dziewczynka popatrzyła na nią wielkimi, ciemnymi oczami i powiedziała: „Boję się, bo chleba już zabraknie, znowu będę głodna”…
…Ta wzruszająca historia jest apelem, aby wobec ludzkiej biedy, niedostatku nie przechodzić nigdy obojętnie. Takim apelem jest również dzisiejsza liturgia słowa- „Dziel swój chleb z głodnym, wprowadź w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwróć się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie”…

…W dzisiejszą niedzielę Chrystus przypomina nam naukę z Góry Błogosławieństw. Jest podsumowanie całej nauki naszego Zbawiciela. To kodeks doskonałości chrześcijańskiej i zbiór zasad, których wierne praktykowanie prowadzi do osiągnięcia prawdziwego szczęścia. Chrystusową naukę wyrażoną w ośmiu błogosławieństwach głęboko rozumiał Józef Ignacy Kraszewski, kiedy pisał: „Nie ten szczęśliwy,
kto bogaty, nie ten szczęśliwy, kto wielki, kto sławny, ale ten, kto umie kochać jak Chrystus, jak Chrystus przebaczać i jak On cierpieć”…

…Jeden z malarzy namalował uderzający obraz. Ukazuje on samotnego żeglarza, który żagluje nocą po bezkresnych falach oceanu. Żeglarz ten z wielkim natężeniem wpatruje się w światło migającej na niebie gwiazdy. Oglądając ten obraz ma się wrażenie, że jeżeli żeglarz zagubi tę gwiazdę, sam będzie zgubiony….
…To co ten obraz mówi o gwieździe możemy powiedzieć o Chrystusie. Jeżeli kiedykolwiek stracimy Chrystusa z horyzontu, sami będziemy zagubieni. Bez Chrystusa „Światłości świata” nie ma nadziei. Bez Chrystusa cały świat jest zgubiony. Pamiętajmy o tym odwiedzając w dzisiejszą niedzielę nasze świątynie i słuchając Słowa Bożego…

…Cesarz austriacki Franciszek I zwiedzał więzienie. Po wejściu do celi rzuciło mu się do nóg kilku skazańców, prosząc o łaskę i zapewniając o swej niewinności. Powtórzyło się to w każdej celi. Wreszcie jeden więzień nie poruszył się na widok cesarza. Zaciekawiony cesarz zapytał go : „Za co siedzisz?- za kradzież, gwałt i oszustwo. Popełniłeś to wszystko? Tak.” Cesarz zwrócił się do naczelnika więzienia: „proszę wypuść tego łotra, by nie psuł zacnych ludzi, którzy tu siedzą”…
…Ta historia odzwierciedla bardzo smutną prawdę o wielu współczesnych ludziach, którzy zatracili poczucie zła i grzechu. Dziękując z całego serca Chrystusowi za dar przebaczenia, prośmy jednocześnie Go o łaskę pokory. Abyśmy popełnione przez nas grzechy umieli uznawać i wyznawać w Sakramencie pokuty. I abyśmy w ten sposób oczyszczali nasze serca i wzrastali w chrześcijańskiej doskonałości i świętości…