…Wielki poeta Dante stanął kiedyś późno wieczorem przed furtą klasztorną, zapukał i na pytanie, czego szuka o tak późnej porze, odpowiedział: „Szukam radości”…
My również jej ciągle szukamy w naszym życiu. Poszukujemy jej wszędzie, na ekranach kinowych, w komputerze, w wirze świątecznych zakupów, w marzeniach. Chociaż nieustannie szukamy radości, to najczęściej ona nam umyka, pozostawiając smutek i zniechęcenie do życia.
Dziś trzecia Niedziela Adwentu zwana niedzielą radości z powodu nadchodzących świąt. Dlatego niech nasze serca opromienia radość, że Jezus już niebawem ma się narodzić w naszych sercach. Radujmy się zatem, bo Pan jest blisko

…Pewien kapłan zaczynał rekolekcje dla dzieci pytaniem: „Kto to jest rekolekcjonista?” Dzieci odpowiadały: „To ksiądz, który głosi rekolekcje. A po co są rekolekcje? Żebyśmy byli lepsi, abyśmy chodzili do kościoła, więcej się modlili”- padały odpowiedzi. Wtedy kapłan pokazywał dzieciom budzik i mówił : „Jestem takim
budzikiem, przyjechałem aby was obudzić. Przecież my nie śpimy”- wołały dzieci. W człowieku nie tylko może zasnąć umysł, ale także sumienie i serce….
…Trwa Adwent, za tydzień rozpoczną się Rekolekcje w naszej parafii, które poprowadzi o. Wacław Zyskowski. Nie bądźmy obojętni na ten święty czas, ale po prostu: dajmy sobie czas, żeby obudzić i pobudzić swoje sumienie do lepszego życia i przygotowania serca na Narodziny Jezusa Chrystusa…

…Rozpoczynamy kolejny Adwent w naszym życiu. Otrzymujemy nową szansę na to, abyśmy wreszcie dostrzegli, co naprawdę jest najważniejsze, co naprawdę się liczy. Bóg po raz kolejny wychodzi naprzeciw każdego z nas po to, abyśmy mogli Go ujrzeć w małym Dziecięciu w noc betlejemską. Czy Syn Boży znajdzie dla siebie miejsce w naszych sercach w czasie tegorocznego Adwentu i Bożego Narodzenia? Czy nasze wysiłki i dążenia zakończą się powodzeniem? Czy nie zmarnujemy tegorocznego Adwentu, ponownie danej szansy? To już zależy od każdego z nas….

…Pewien król wraz ze swoim orszakiem wędrował przez pustynię. Ciągnęła za nim długa karawana wielbłądów przewożących w skrzyniach królewskie skarby. Nagle jeden z wielbłądów osłabł i padł na ziemię. Osunęły się skrzynie i wypadły drogie kamienie. Król
jednak nie zatrzymał pochodu. Pozwolił jednak sługom zbierać cenne skarby i chować je dla siebie. Po chwili zauważył, że jeden z jego
paziów nieustannie postępuje za nim. Zdziwiony zapytał go; „Ty nie
zatrzymałeś się, by nazbierać dla siebie trochę kosztowności?
Nie ! Ja idę za moim królem- odpowiedział”…
…. Naszym królem jest Jezus Chrystus. W Jego Uroczystość postawmy sobie bardzo ważne pytanie: Czy ja idę za moim Królem i Zbawicielem? A może zostawiam Go samego i zajmuję się jakimiś błahostkami?…