…Może pamiętamy bajkę „Piotruś Pan”. Jedna ze scen ukazuje dzieci bawiące się w pokoju. Śmieją się, rozmawiają i skaczą, a Piotruś fruwa. Inne dzieci chcą robić to samo, jednak nie mogą. „Jak ty to robisz”- pyta Janek. Piotruś odpowiada „To bardzo proste. Myśl tylko o wspaniałych i dobrych rzeczach, a one oderwą cię od ziemi i będziesz mógł szybować”…
…To prawda, wystarczy się napełnić pozytywnymi myślami, pięknem, życzliwością, prawdą, a wtedy poczujemy ogromną moc, która nas odrywa ziemi i czyni szczęśliwymi. Jeśli zaś napełnimy się samym Bogiem, który jest najdoskonalszym pięknem, miłością, sprawiedliwością, wtedy oderwiemy się od ziemi i pełni radości znajdziemy się na drodze do nieba…

…Święta Matka Teresa znalazła kiedyś na ulicy w Kalkucie małą dziewczynkę. Dziecko wędrowało od dłuższego czasu zgłodniałe i wylęknione. Nie wiadomo było, ile czasu minęło od momentu, gdy ostatni raz coś jadło. Zakonnica podała dziewczynce kromkę chleba. Ta ugryzła kęs i trzymała chleb w dłoni. „Jedz dalej”- zachęcała ją Matka Teresa. Wówczas dziewczynka popatrzyła na nią wielkimi, ciemnymi oczami i powiedziała: „Boję się, bo chleba już zabraknie, znowu będę głodna”…
…Ta wzruszająca historia jest apelem, aby wobec ludzkiej biedy, niedostatku nie przechodzić nigdy obojętnie. Takim apelem jest również dzisiejsza liturgia słowa- „Dziel swój chleb z głodnym, wprowadź w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwróć się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie”…

…W dzisiejszą niedzielę Chrystus przypomina nam naukę z Góry Błogosławieństw. Jest podsumowanie całej nauki naszego Zbawiciela. To kodeks doskonałości chrześcijańskiej i zbiór zasad, których wierne praktykowanie prowadzi do osiągnięcia prawdziwego szczęścia. Chrystusową naukę wyrażoną w ośmiu błogosławieństwach głęboko rozumiał Józef Ignacy Kraszewski, kiedy pisał: „Nie ten szczęśliwy,
kto bogaty, nie ten szczęśliwy, kto wielki, kto sławny, ale ten, kto umie kochać jak Chrystus, jak Chrystus przebaczać i jak On cierpieć”…

…Jeden z malarzy namalował uderzający obraz. Ukazuje on samotnego żeglarza, który żagluje nocą po bezkresnych falach oceanu. Żeglarz ten z wielkim natężeniem wpatruje się w światło migającej na niebie gwiazdy. Oglądając ten obraz ma się wrażenie, że jeżeli żeglarz zagubi tę gwiazdę, sam będzie zgubiony….
…To co ten obraz mówi o gwieździe możemy powiedzieć o Chrystusie. Jeżeli kiedykolwiek stracimy Chrystusa z horyzontu, sami będziemy zagubieni. Bez Chrystusa „Światłości świata” nie ma nadziei. Bez Chrystusa cały świat jest zgubiony. Pamiętajmy o tym odwiedzając w dzisiejszą niedzielę nasze świątynie i słuchając Słowa Bożego…